Powstanie na Malcie w 1798 roku – bunt mieszkańców wysp Malta i Gozo przeciwko francuskiej okupacji, skutkujący brytyjskim oblężeniem Malty pomiędzy rokiem 1798 a 1800.
Tło
W czerwcu 1798 sukcesem zakończyła się francuska inwazja na wyspy maltańskie, kładąc kres rządom joannitów. Chociaż Valletta była wystarczająco silna, aby wytrzymać długie oblężenie, francuski przywódca Napoleon Bonaparte wynegocjował z wielkim mistrzem Ferdinandem von Hompeschem kapitulację. W zamian za posiadłości we Francji i rekompensaty pieniężne dla siebie oraz rycerzy zakonu, Hompesch zgodził się oddać Maltę Francuzom wraz z wszystkimi bogactwami.
Inwazja na wyspy maltańskie była częścią śródziemnomorskiej kampanii francuskich wojen okresu rewolucji. Napoleon Bonaparte pozostawił na Malcie garnizon liczący trzy tysiące ludzi, pod dowództwem Claude’a-Henri Belgranda de Vaubois, a sam z resztą ekspedycji wypłynął 19 czerwca na wschód, w kierunku Aleksandrii.