W 1901 był współzałożycielem stowarzyszenia filantropijnego „Ezra”, liczącego ponad 2000 członków. Był twórcą organizacji charytatywnej Hevrat achim rachmonim (hebr. Towarzystwo Braci Miłosierdzia), zajmującej się opieką nad pacjentami nowopowstałego w 1903 Szpitala Starozakonnych w Warszawie, zrzeszającego ponad 200 członków. Działał jako sztadlan, wstawiając się za polskimi Żydami u władz w Sankt-Petersburgu. W porozumieniu z Abrahamem Mordechajem Alterem – przywódcą chasydów Ger, był współzałożycielem Agudat Israel w Katowicach w 1912 roku. W trakcie okupacji niemieckiej podczas I wojny światowej, dzięki swoim znajomościom z niemieckimi żydami pozwolono mu założyć w 1916 „Agudat ha-Ortodoksim” (hebr. Związek Ortodoksów), którego był prezesem. Wraz z Mojżeszem Pfeferem i Kazimierzem Natansonem pełnił funkcję przedstawiciela Żydów polskich władzach, w Radzie Stanu Królestwa Polskiego (utworzonej w listopadzie 1916 r.).
Życie prywatne Był synem Davida Wegmeistera. Był żonaty. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w