Planty w Toruniu – toruński zespół parków i zieleńców znajdujących się w centrum miasta, powstały w okresie międzywojennym w miejscu bastionowych obwarowań miasta. Planty otaczają zespół staromiejski Torunia. Pełnią funkcję rekreacyjną.
Historia Obwarowania bastionowe miasta powstały w roku 1590, kiedy król Zygmunt III Waza wydał formalną zgodę na ich utworzenie. W wyniku decyzji Toruń stał się już w XVI wieku twierdzą, jedną z największych i najnowocześniejszych w ówczesnej Polsce. Po I wojnie światowej elementy fortyfikacyjne zostały rozebrane i na ich miejscu powstawały skwery i zieleńce. Projekt wykonał (w 1935 roku) oraz nadzorował jego wykonanie architekt miejski Ignacy Tłoczek. Planty powstały na następujących terenach: na Bastionie Odcinkowym w okolicach dworca autobusowego (ob. Park Pamięci Ofiar Zbrodni Pomorskiej 1939); na Bastionie św. Wawrzyńca między aleją Solidarności a ulicą Uniwersytecką (do tego terenu należy również obszar Parku Etnograficznego); na Bastionie Nowym: między aleją Jana Pawła II a aleją 500-lecia; na Bastionie Chełmińskim między aleją Jana Pawła II a Czerwoną Drogą, w pobliżu Centrum Kulturalno-Kongresowego Jordanki; przy placu Mariana Rapackiego, między aleją Jana Pawła II a Fosą Staromiejską (obszar alpinarium) na Bastionie Starotoruńskim, tzw.