W latach 1922–1925 wybudowano szeregowe wille o dwóch kondygnacjach i czterospadowych dachach w stylu dworkowym, reprezentujące architekturę modernizmu.
Architektura Budynki mają po trzy kondygnacje, a także wysokie mansardowe dachy z lukarnami, pokryte czerwoną dachówką. Występują szklane wystawki w narożnikach dachów, oświetlające klatki schodowe oraz przejazdy bramne. Narożniki placu wokół ul. Wyspiańskiego wieńczą wieżyczki.
Mieszkania mają od jednego do trzech pokoi. Część ma wyjścia na ogródki. Zaprojektowano także garaż podziemny z wjazdem od ul. Popiełuszki (ówczesnej Stołecznej) z przeznaczeniem na samochody oraz rowery. Oprócz części mieszkalnej zaplanowano miejsce na żłobek i dwa przedszkola. W centralnej części placu wzdłuż ul. Wyspiańskiego powstał plac zabaw.
Inspiracją przy projektowaniu osiedla była zabudowa małych miast. Chociaż zespół budynków powstał w schyłkowym okresie realizmu socjalistycznego, nawiązują one do przedwojennego stylu dworkowego i prowincjonalnego baroku (podobną architekturę ma plac Słoneczny, również zaprojektowany po wojnie przez Jacka Nowickiego).
Wszystkie budynki osiedla od lipca 2012 roku znajdują się w gminnej ewidencji zabytków m.st. Warszawy (ID: ZOL21511, ZOL21512, ZOL21513, ZOL21514, ZOL21515).
Galeria
Przypisy
Kategoria:Stary Żoliborz Kategoria:Osiedla w Warszawie