Henry Willis II (ur. 1852, zm. 1927) był drugim synem Henry’ego I. Wczesną edukację pobierał w i w w Londynie. Praktykę organmistrzowską odbywał w latach 1868–1872 w warsztacie ojca. Specjalizował się w głosach języczkowych. W 1878 Henry I przyjął go, i swojego starszego syna Vincenta do spółki. W 1883 roku Henry II został wysłany do filii w Liverpoolu, aby pomagać Vincentowi. Henry II większość czasu poświęcał na opracowywanie innowacji, nie na zarządzanie przedsiębiorstwem, co było powodem sporów z bratem i w 1894 doprowadziło do opuszczenia spółki przez Vincenta.
Henry Willis III (ur. 1889, zm. 1966) urodził się w Liverpoolu i uczęszczał do . W 1910 zakończył praktykę w warsztacie ojca, i wszedł z nim do spółki. W 1912 przejął samodzielne zarządzanie firmą i przeniósł zakład z na wschodzie Londynu do Brixton na południu. W latach 20. XX wieku podróżował po Europie i Stanach Zjednoczonych. W okresie międzywojennym dokonał zmian w standardzie konstrukcyjnym traktury i palecie głosów. Członkiem i prezesem kilku stowarzyszeń zrzeszających budowniczych organów.