Opis architektoniczny thumb|left|280px|Elewacja zachodnia Nowy budynek został wzniesiony w stylu neobarokowym, na planie prostokąta wydłużonego w osi pn-pd. Dwukondygnacyjna bryła z kondygnacją attykową była rozczłonkowana ryzalitami. Elewacja pokryta była piaskowcem oraz wykonaną z tego samego materiału bogatą dekoracją rzeźbiarską o symbolicznym znaczeniu. Elewację główną, północną zaakcentowano wysuniętym portykiem wspartym na czterech filarach o trzonach z rustykowanymi opaskami, zwieńczonym balkonem z balustradą i kartuszem ze stylizowaną maską lwiej paszczy. Dwa środkowe filary mają kształty herm kariatydy (od wschodu) i atlasa (od zachodu). Portyk oflankowany jest, ustawionymi na cokołach, podwójnymi półkolumnami w wielkim porządku, wspierającymi rozbudowaną attykę. Kompozycja środkowej części drugiej kondygnacji oparta jest na motywie serliany: dwa pilastry środkowe oddzielają część środkową z dużym arkadowym oknem, od węższych części bocznych, w których mniejsze okna. Obok pilastrów znajdują się kolumny wspierające archiwoltę, w kluczu której umieszczony jest zwornik stylizowany na ludzką głowę. W przyłuczu arkad dodatkowo znajdują się postacie młodzieńczych geniuszy trzymających w dłoniach róg obfitości.