Środkowa część elewacji, pomiędzy ryzalitami, podzielona jest rozbudowanym, profilowanym gzymsem, na którym opierają się podokienniki z płycin imitujących tralkową balustradę.
Wejście główne prowadziło do holu i na klatkę schodową. Według założeń projektowych parter miał pełnić funkcje usługowe: miały tu być biura, garderoby, restauracja oraz salon bilardowy, trzy pokoje w tym pokój do gry w szachy i pokój do gry w karty. Na piętrze umieszczono reprezentacyjne sale, w tym salę balową z emporą muzyczną do której z westybulu prowadziły monumentalne, trójbiegowe schody. Pomieszczenia piwniczne pełniły funkcje gospodarcze.
Po 1945 roku Od 1945 do 1992 roku budynek był zajmowany przez Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, które od 1956 roku prowadziło tu również kino „Klubowe” z salą na 280 widzówKina we Wrocławiu. i Teatr Młodego Widza, a od 1962 roku Teatr Lalek. W latach 1992–2001 w budynku była siedziba Towarzystwa Współpracy Gospodarczej Polska – Wschód. W 2005 roku, po remoncie fasady, w kartuszu pojawił się herb Wrocławia.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zabytkowe budynki we Wrocławiu Kategoria:Architektura neobarokowa w województwie dolnośląskim Kategoria:Ogólnodostępne obiekty kulturalne we Wrocławiu Kategoria:Zabytkowe budynki przy pl. Teatralnym we Wrocławiu