Delon był skonfliktowany z reżyserem: „Delon, podobnie jak wielu męskich aktorów, zwłaszcza w zasadzie nie znosi być reżyserowanym... Poza tym, miałem duże wątpliwości co do szczerości i talentu Delona. Więc toczyliśmy spory, i zrobiło się bardzo trudno” – wspominał Malle. Później Malle przyznał, że paradoksalnie to pomogło kreacji: „Jakoś to obsadzenie Delona zadziałało – ponieważ złość, jaką miał do mnie, służyła postaci – i zadbałem, aby utrzymać go w gniewie przez cały czas”.

Do roli Giuseppiny Malle chciał zatrudnić brazylijską modelkę Florindę Bolkan, jednak producenci nalegali na kogoś bardziej rozpoznawalnego. Propozycja padła na francuską aktorkę Brigitte Bardot. Malle był sceptyczny, ale zgodził się sądząc, że Bardot będąca w podróży morskiej będzie niedostępna: „Niemniej jednak miała sprzeczkę z chłopakiem i wróciła do Paryża, mówiąc: »Och, chciałabym znów pracować z Louisem i z Alainem Delonem«. Tak więc utknąłem. Próbowałem zrobić, co mogłem – wkładać jej ciemną perukę i tak dalej. Ale to był straszny wybór obsadowy, niewybaczalny”. Malle wspominał w wywiadzie dla „Positif” w 1974 roku, iż kręcąc Williama Wilsona robił to bez chęci, z powodu wypalenia zawodowego po nakręceniu Życiu złodzieja (1967). Po skończeniu produkcji Malle udał się do Indii, by kręcić dokumenty.