Większość pasożytniczych grzybów briofilnych to polifagi, mogące rozwijać się na wielu gatunkach mchów, np. workowiec Octospora similis czy podstawczak goździolepek mchowy (Eocronartium muscicola), ale są też monofagi, żyjące tylko na określonych gatunkach mchów, np. Discinella schimperi pasożytujący tylko na torfowcu nastroszonym (Sphagnum squarrosum). Szczególnie dobrze zbadano grzyby pasożytujące na mchach z rodziny płonnikowatych (Polytrichaceae). W Polsce znanych jest kilkanaście takich gatunków grzybów, często wykazujących się dużą specjalizacją. Niektóre gatunki niszczą tylko plemnie, inne górne, boczne lub dolne części liści. Najczęściej zasiedlają górne części blaszek liściowych, gdzie rozwijają się w przestrzeniach międzylamellarnych lub niszczą komórki lamelli. Należą tu np. Epibryon interlamellare czy Bryorella compressa. Eocronartium muscicola infekuje tylko embrionalne sporofity, korzysta z ich substancji organicznych, zatrzymuje rozwój sporofitu i rośnie na jego miejscu. Ostatecznie zamiast dojrzałego sporofitu pojawia się przypominający łodygę owocnik grzyba. Spokrewnione z Eocronartium tropikalne gatunki z rodzaju Jola pasożytują także na sporofitach mchów, ale ich owocniki rozwijają się na torebkach zarodników mchu i nie niszczą całego sporofitu.