Stare Miasto w Kołobrzegu – najstarsza część Kołobrzegu, wywodząca się z XIII-wiecznego miasta lokacyjnego.
Centrum starego miasta stanowi plac Ratuszowy (dawny rynek). Granicami Starego Miasta są ulice:
od północnego wschodu ul. Dubois; od południowego wschodu ul. Kamienna; od południowego zachodu ul. Rzeczna; od północnego zachodu ul. Wąska.
Współcześnie Stare Miasto jest formalnie częścią dzielnicy Śródmieście.
Historia Lokacja miasta 23 maja 1255 r. Kołobrzeg otrzymał przywilej lokacyjny na prawie lubeckim. Jeszcze pod koniec XIII w. wybudowano ratusz przy ulicy Wąskiej i rozpoczęto wznoszenie kolegiaty. W XIV w. miasto otoczono murami obronnymi, a zabudowę drewnianą zaczęła wypierać murowana. Mury obronne przekroczyć można było jedną z trzech bram: Solną, Kamienną lub Młyńską.