Te są kuliste lub elipsoidalne, szkliste lub bladobrązowe, niepodzielone lub podzielone septami, o wymiarach 7,0–14,5×7,0–11,5 μm, ze ścianą komórkową o grubości 0,5 μm. Strzępki i chlamydospory wytwarzają tłuszczowe pęcherzyki (gutule). Grzybnie hodowane w laboratorium mają kształt okrągły lub owalny. Przybierają barwę od czarnej przez oliwkową do jasnoszarej. Po miesiącu hodowli przekraczają nieco 1 centymetr średnicy, rosnąc z różną intensywnością w zależności od pożywki i temperatury.
Najbardziej podobny morfologicznie i najbliższy genetycznie jest rodzaj Trichomerium różniący się wyglądem konidioforów i konidiów.
Historia odkrycia Po raz pierwszy przedstawicieli tego gatunku wyizolowano z zawartości kieszonek policzkowych mrówki ćmawej pobranych w 2019 roku. Miejscem typowym jest las koło Pilawy. Autorami opisu z 2023 roku są Igor Siedlecki i Marcin Piątek. Odkrywcy przypuszczają, że do tego samego gatunku mogą należeć osobniki o nieznanej wówczas przynależności znalezione kilkanaście lat wcześniej w mrowisku innego gatunku mrówki w Austrii.