Kadrę zawodową kompanii pirotechnicznej stanowili oficerowie i podoficerowie po uczelniach wojskowych MON, o kierunku wojsk inżynieryjnych, szeregowi żołnierze byli selekcjonowani z poboru z uwzględnieniem kryteriów zawodowych. Zorganizowanie kompanii pirotechnicznej było rozwiązaniem nie spotykanym w ówczesnych strukturach zadaniowych wojska, milicji czy służb specjalnych. Opracowano i wdrożono metody szkolenia, oraz zasady wykonywania rozpoznania pirotechnicznego radiologicznego.
Drużyna psów służbowych posiadała własny ośrodek hodowli psów, ich tresury oraz szkolenia bojowego. Tresurę i szkolenie psów prowadzono w oparciu o własną myśli szkoleniową i zdobywanych doświadczeń wynikającej z rodzaju pełnionej służby. mały|Pies w czasie wykrywania ładunków wybuchowych Kompania była wyposażona w niezbędny podręczny sprzęt rozpoznania pirotechnicznego, mini laboratoria chemiczne do identyfikacji materiałów wybuchowych i środki transportu na bazie samochodów Nysa. Kompania wykonywała rocznie kilkaset sprawdzeń pirotechnicznych obiektów rządowych i specjalnych w Warszawie i kraju. Prowadzono też rozpoznanie pirotechniczne – sprawdzanie – lotnisk, samolotów, tras przejazdów, samochodów, czy obiektów wypoczynkowych URM.