Herbert-Ernst Vahl (ur. 9 października 1896 w Poznaniu, zm. 22 lipca 1944 w Salonikach) – niemiecki wojskowy, SS-Brigadeführer i Generalmajor der Waffen-SS.

Życiorys Urodził się w Poznaniu.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił na ochotnika do wojska i służył w 7 pułku grenadierów. W czasie wojny skończył szkołę oficerską i otrzymał stopień porucznika. Po demobilizacji pozostał w wojsku i w Reichswehrze był dowódcą kompanii motocyklistów w 14 pułku kawalerii. Po powstaniu Wehrmachtu pozostał w wojsku, służył w jednostkach pancernych.

W kampanii wrześniowej dowodził 65 batalionem pancernym w składzie 1 Dywizji Lekkiej, następnie wziął udział w kampanii francuskiej, jako dowódca 101 batalionu pancernego. Następnie na czele tego batalionu wziął udział w ataku na ZSRR. W dniu 15 grudnia 1941 roku został dowódcą 29 pułku pancernego 12 Dywizji Pancernej.

1 sierpnia 1942 roku wstąpił do SS (nr leg. 430 348) i został dowódcą 2 pułku pancernego 2 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Das Reich”. Następnie w okresie od 10 lutego do 18 marca 1943 roku był dowódcą 2 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Das Reich”. W dniu 1 lipca 1943 roku został inspektorem wojsk pancernych Waffen-SS.