W listopadzie 2005 roku samolot nad Australią badał górne warstwy atmosfery. W grudniu 2011 roku został wykorzystany w międzynarodowym projekcie badania zmian atmosfery na północnych szerokościach geograficznych.
Do celów szkoleniowych opracowano jego dwumiejscową wersję noszącą oznaczenie M-55U. W ramach prac projektowych opracowano również konstrukcję o oznaczeniu M-55Ch. Miał być to samolot zdolny do przenoszenia dwuosobowego urządzenia S-XXI, które miało być zdolne do przebywania przez trzy minuty na orbicie o wysokości ok. 101 km. Planowano również wykorzystanie M-55 do wynoszenia na orbitę o wysokości 200 km ładunków o masie do ok. 300 kg. Pod koniec listopada 2023 w trakcie wojny na Ukrainie Brytyjski wywiad przekazał że samolot może zostać ponownie wcielony do służby wojskowej celem rozszerzenia możliwości ISTAR.
Konstrukcja Jednomiejscowy, dwusilnikowy samolot rozpoznawczy w układzie górnopłatu. Skrzydło pięcioczęściowe, dwudźwigarowe, z 40 żebrami, o obrysie trapezowym. W jego środkowej części znajdują się cztery zbiorniki paliwa. Pomiędzy żebrami nr 8 i 21 zainstalowano trzyczęściowe klapy. Na końcu płata, od żebra nr 28, zainstalowane są lotki.