Horzela, Dobrosława, Adam Organisty, Katalog wystawy w Muzeum Narodowym w Krakowie 2005, s. 110-113.. W centrum nastawy zostało umieszczone większe i bardziej kunsztownie wykonane płaskorzeźbione przedstawienie Świętej Rodziny, a na każdym skrzydle po dwie sceny z cyklu maryjnego - Zwiastowanie, Boże Narodzenie, Śmierć Marii i scenę Legendy świętego Teofila z AdanyW. Walanus, Późnogotycka rzeźba drewniana w Małopolsce 1490-1540, Universitas, 2006, s. 151-156. ISBN: 83-242-0642-6. Pierwsze z nich nawiązujące do stwoszowskiej grafiki z przedstawieniem Świętej Rodziny ukazywało Marię tkającą sukienkę Chrystusa, umieszczone centralnie Dzieciątko trzymające w dłoni jabłko i św. Józefa przy pracy ciesielskiej. W rogu pod ławą, na której siedzi Maria autor umieścił walczącego psa i małpę. Od góry scenę zamyka wizerunek unoszącego się Ducha Świętego pod postacią gołębicy. Płaskorzeźbę wyróżnia wysoki poziom artystyczny, i pomimo hieratyczności przedstawienia, umiejętne oddanie przestrzeni w technice płaskorzeźby a także swobodny sposób kształtowania fizjonomii postaci oraz anatomii dziecka czy draperii. Ciekawy jest tu wykorzystany przez autora motyw ikonograficzny sukienki tkanej przez Marię dla Chrystusa, którą tradycja utożsamiła z wspomnianą w Ewangelii św.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Poliptyk z Lusiny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.