W pierwszych latach XX wieku w rejonie kopalni „Oheim” powstały liczne familoki skupione w rejonie ulicy W. Pola i jej odgałęzieniach. Nowa zabudowa całej Katowickiej Hałdy miała charakter dosyć zwarty. W 1902 roku ukończono budowę gmachu dla dyrekcji i administracji kopalni wraz z przyległą do niego cechownią przy późniejszej ulicy W. Pola 65. W 1914 roku wzniesiono budynek kotłowni, którego szczyt postawiono frontem do ulicy, dlatego ścianę tę wykorzystano do eksponowania napisu z nazwą kopalni.
mały|Dom Kultury KWK „Wujek” w 2010 roku, wyburzony w 2023 roku
W okresie przedwojennym ulica nosiła nazwę Oheimstrasse. W 1923 roku drodze nadano nazwę ulica Józefa Rymera. Rok później teren gminy Brynów, a w tym i ulicę J. Rymera przyłączono do Katowic, a w 1925 roku drogę przemianowano na ulicę Wincentego Pola. W 1935 roku właścicielami domów przy ulicy W. Pola były zarówno kopalnia „Wujek”, jak i osoby prywatne.
W latach 1939–1945 ulicę ponownie przemianowano na Oheimstrasse, a po tym okresie drodze przywrócono nazwę ulica Wincentego Pola.
W 1946 roku przy ulicy W. Pola powstała pierwsza świetlica zakładowa kopalni „Wujek”, przy której działał teatr ludowy, balet dziecięcy i zespół mandolinistów. W 1953 roku kopalnia „Wujek” przy ulicy W.