"Przestrzeń złożeniową" (ang. assembly space) można zdefiniować jako acykliczny graf skierowany ciągów, gdzie wszystkie ciągi o długości jednostkowej (części elementarne) są niedostępnymi wierzchołkami źródłowymi, a pozostałe ciągi są wierzchołkami o stopniu wchodzącym równym dwa, odpowiadającymi krokom złożeniowym. Wierzchołki są indeksowane niezależnie od niesionych ciągów, więc dwa różne wierzchołki mogą nieść ten sam ciąg, o ile mają różne historie powstania .
Pojęcie przestrzeni złożeniowej można rozszerzyć na wspólną przestrzeń złożeniową, w której równocześnie składane są zespoły obiektów. Wyróżniono trzy nierównoważne wspólne przestrzenie złożeniowe: pojedynczo optymalną, w której każdy cel jest złożony optymalnie i każdy ciąg występuje raz; krotnościowo optymalną, w której każdy cel jest złożony optymalnie, ale ten sam ciąg może być niesiony przez kilka wierzchołków o różnych historiach powstania; oraz kolektywnie optymalną, minimalizującą rozmiar całej przestrzeni nawet kosztem złożenia któregoś celu planem nieoptymalnym.