W chwili kapitulacji Francji przebywał na Madagaskarze, 15 grudnia 1940 dołączył do sił Wolnej Francji w Adenie. 26 lutego 1941 dotarł do Anglii, gdzie otrzymał przydział na torpedowiec . 1 lipca 1941 awansował do rangi kapitana marynarki (lieutenant de vaisseau) i objął dowództwo korwety „Aconit”, brał udział w osłonie konwojów na północnym Atlantyku. W nocy z 10 na 11 marca 1943, eskortując konwój HX 228, zatopił ogniem artyleryjskim niemiecki okręt podwodny U-444L’escorte du convoi HX 228., wcześniej staranowany przez brytyjski niszczyciel „HMS Harvester”. Niecałe 12 godzin później otworzył ogień do kolejnego U-Boota, U-432, którego taranując posłał na dnoMarine & Histoire, Hors-série n° 28, Les corvettes Flower, chiens de berger de l’Atlantique nord, 2016, Lela Presse, pages 45-53, .. „Aconit” zabrał 20 niemieckich rozbitków, stając się tym samym pierwszym okrętem Wolnej Francji, który wziął jeńców. Triumfalnie powitany w Greenock 14 marca, 1 sierpnia otrzymał awans na komandora podporucznika (capitaine de corvette), w październiku objął dowództwo korwety „Roselys”, a 6 kwietnia 1944 fregaty „La Surprise”. Uczestniczył w lądowaniu w Normandii, 20 czerwca okręt najechał na minę wskutek czego doznał poważnych uszkodzeń. Po remoncie fregaty w Anglii, Levasseur kontynuował walkę, biorąc m.in.