Pawieł Jefimowicz Dybienko (), właściwie Pawło Juchymowycz Dybenko (; ur. w Ludkowie, zm. 29 lipca 1938 w Kommunarce) – radziecki wojskowy, marynarz i rewolucjonista narodowości ukraińskiej, komandarm II rangi. Działacz bolszewicki w szeregach Floty Bałtyckiej, po rewolucji lutowej stanął na czele kierującego nią (1917–1918). Współkierował zbrojnym zamachem stanu, który utworzył Rosję Radziecką, a w jej nowym rządzie mianowany został członkiem trzyosobowego Ludowego Komitetu do spraw Wojskowych z Antonowem-Owsiejenką i Krylenką (1917), prędko jednak zastąpionego pojedynczym komisarzem Podwojskim, równolegle ludowym komisarzem do spraw morskich (1917–1918). Wstąpił do Armii Czerwonej, skierowany na Ukrainę i mianowany kolejno dowódcą (1919), Armii Krymskiej (1919), ludowym komisarzem do spraw wojskowych i morskich Krymskiej SRR (1919), dowódcą (1920), (1920), 51 Dywizji Strzeleckiej (1921), 6 (1922), 5 (1922–1924) i 10 Korpusu Strzeleckiego (1924–1925), naczelnikiem Zarządu Zaopatrzenia Artylerii Armii Czerwonej (1925–1926), naczelnikiem zaopatrzenia Armii Czerwonej (1926–1928), dowódcą Środkowoazjatyckiego (1928–1933), Nadwołżańskiego (1933–1937) i Syberyjskiego Okręgu Wojskowego (1937).