Praca naukowa W latach 50. XX wieku opublikował w wojskowych wydawnictwach oryginalne prace naukowe, m.in. Wpływ odmy czaszkowej i hialuronidazy na stężenie penicyliny w płynie mózgowo-rdzeniowym”. W 1959 uzyskał stopień doktora medycyny weterynaryjnej na podstawie pracy Zmiany hemodynamiczne pod wpływem histaminy w narkozie i bez narkozy. W 1965 na podstawie rozprawy Neurohormonalna regulacja ukrwienia żwacza otrzymał stopień i stanowisko docenta z zakresu fizjologii i farmakodynamiki. W 1975 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1987 – tytuł profesora zwyczajnego.
Opublikował ok. 120 prac eksperymentalnych i około 80 artykułów. Uczestniczył w licznych kongresach i konferencjach krajowych i międzynarodowych, m.in. w USA, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech, w Austrii, Danii, Szwecji, we Francji. Jest współautorem filmu naukowego Przetoka worka osierdziowego (wsp. J. Dejneka i D. Zięba) wyróżnionej na Światowym Kongresie Fizjologicznym w Buenos Aires. Działalność naukową poświęcił głównie fizjologii porównawczej i farmakodynamice układu krążenia zwierząt domowych, a także zmianom fizjologicznym zachodzącym pod wpływem zmian środowiska zwierząt wodnych. Prowadził też badania nad wpływem pola magnetycznego na zmiany we krwi, procesu oddychania komórkowego w mitochondriach, GPT w mięśniach.