Stefan Ralski, ps. „Szuwar”, „Szczupak” (ur. 2 listopada 1913 w Osieczanach, zm. 1984) – obrońca Przemyśla w 1939, współorganizator i działacz organizacji podziemnych, dowódca oddziału partyzanckiego Armii Krajowej. Po wojnie wywiadowca Rządu Polskiego na uchodźstwie. Sądzony w procesie pokazowym członków WiN, tzw. „procesie krakowskim”. Po 1956 lektor języków obcych.
Życiorys Brat prof. Edwarda Ralskiego i prof. Eugeniusza Ralskiego. Studiował germanistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W kampanii wrześniowej 1939 r. walczył w obronie PrzemyślaR. Murzyn, Miasto Myślenice w latach 1945–1989, s. 675–774, [w:] red. T. Gąsowski, Myślenice – monografia miasta, Myślenice – Kraków 2012, s. 701–702..
Od końca 1939 r. brał czynny udział w zakładaniu patriotycznych organizacji konspiracyjnych, SZW potem ZWZ i następnie Armii Krajowej (AK) na terenie powiatu myślenickiego. Utworzył siatkę wywiadowczą, której zadaniem było dokumentowanie zbrodni hitlerowskich, śledzenie ruchów wojsk hitlerowskich oraz zbieranie informacji na temat działalności okupanta. W kwietniu 1941 r. został aresztowany przez Niemców.