29 października 1956 roku Międzynarodowa Strefa Tangeru zarządzana kolektywnie przez kilka państw została zlikwidowana i stała się integralną częścią Maroka.
Francuskie imperium kolonialne w Afryce w latach 50. obejmowało również: departament zamorski: Reunion, terytoria zamorskie: Francuską Afrykę Zachodnią (w skład której wchodziły Senegal, Mauretania, Sudan Francuski, Gwinea, Wybrzeże Kości Słoniowej, Górna Wolta, Dahomej i Niger), Francuską Afrykę Równikową (obejmującą Gabon, Kongo Środkowe, Czad i Ubangi-Szari), Komory, Madagaskar oraz Somali Francuskie, terytoria powiernicze ONZ: Togo Francuskie oraz Kamerun Francuski.
Wszystkie te terytoria wchodziły w skład Unii Francuskiej. Na mocy konstytucji V Republiki Francuskiej Unia Francuska została zastąpiona przez Wspólnotę Francuską, której członkowie mieli prawo uzyskać status autonomicznych republik. 28 września 1958 roku w Algierii oraz we wszystkich francuskich terytoriach zamorskich i terytoriach powierniczych ONZ przeprowadzone zostało referendum w sprawie akceptacji nowej konstytucji, a co za tym idzie przyłączenia się do Wspólnoty Francuskiej. We wszystkich terytoriach, z wyjątkiem Gwinei, mieszkańcy opowiedzieli się za przyjęciem konstytucji V Republiki. 2 października 1958 roku Gwinea proklamowała niepodległość.