21 maja 1944 r. powrócił do latania operacyjnego i przejął dowództwo nad dywizjonem 307. Dowództwo zdał 20 grudnia kpt. Stanisławowi Andrzejewskiemu. Został skierowany na kurs sztabowy do US Army Command and General Staff Office w Fort Leavenworth. Ze szkolenia powrócił w kwietniu 1945 r. i został przydzielony do dowództwa Polskich Sił Powietrznych. 16 maja 1945 r. został przydzielony do dowództwa 84. Grupy Myśliwskiej RAF w Niemczech, 19 lipca 1945 r. trafił do polowej składnicy materiałowej 408 Air Stores Park, a 8 grudnia znalazł się w bazie w Quakenbrück. Po demobilizacji nie zdecydował się na powrót do Polski, pozostał na emigracji. W czasie swej służby wojskowej wykonał 68 lotów bojowych oraz 77 operacyjnych. Na liście Bajana został sklasyfikowany na 83 pozycji z wynikiem trzech pewnych zwycięstw i dwóch uszkodzonych samolotów Luftwaffe.

W 1947 r. wyemigrował do Południowej Afryki, gdzie założył własną firmę. Kilkukrotnie odwiedzał Polskę, w 1988 r. ofiarował swój mundur i pamiątki z okresu służby Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Zmarł 17 lipca 1992 r.