Tarot pozostaje w wielu krajach jedną z najpopularniejszych gier karcianych.
Nazwa Tarot, często zapisywany tarau we wczesnych źródłach to francuski odpowiednik włoskiej nazwy tarocco (w liczbie mnogiej tarocchi). Niemieckim odpowiednikiem jest tarock. Nazwa tarocco nie funkcjonowała we Włoszech do XVI w. W XV-wiecznych Włoszech gra była znana jako trionfi, a talia tarota jako carte da trionfi (karty z atutami). Istnieje możliwość, że włoskie tarocco pochodzi od francuskiego tarot lub tarau, a nie odwrotnie. W języku polskim funkcjonuje zarówno tarot jak i tarok w znaczeniu i gry i talii kart i wróżenia z niej.
Historia Talia tarota powstała ok. 1425 roku w północnych Włoszech poprzez dodanie do talii włoskiej dam, specjalnego, piątego koloru kart, który zaczął pełnić rolę permanentnego koloru atutowego oraz dodatkowej, specjalnej karty, tzw. karty głupca o odrębnej mechanice. Było to bardzo dużą innowacją, gdyż kolor atutowy wcześniej nie istniał w grach karcianych. Gra funkcjonowała we Włoszech w XV w. pod nazwą trionfi, a talia - pod nazwą carte da trionfi. Najwcześniejsza udokumentowana wzmianka pochodzi z dworu w Ferrarze z 1442 roku. Najstarsza zachowana talia została wykonana dla dworu w Mediolanie przypuszczalnie w 1441.