Zdaniem krytyków silne kontrasty przy jednoczesnej delikatności rysunku przywodziły na myśl malarską technikę laserunkową, a w sferze skojarzeń literackich nastrojowość poezji Rainera Marii RilkegoWłodzimierz Kotkowski, Aluzje do natury [w:] Grenda – Rysunki, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Warszawa 2013, str. 65, ISBN 978 83 63141 18 9.
thumb|Andrzej Grenda Czekam Ciebie po północy Na początku lat dwutysięcznych Andrzej Grenda pracował nad rysunkami wielkoformatowymi, często tryptykami, na papierze oraz na płótnach o bardzo gęstym splocie, zagruntowanych podkładami o określonej strukturze, chłonności i gładkości. Inspiracją stała się w tym wypadku natura pojmowana jako świat widzialny, a tematami rysunków były pejzaż, czas, a zwłaszcza postać ludzka stanowiąca egzemplifikacją rozmaitych idei i mitów. Widoczne jest to zwłaszcza w rysunkach Czekam Ciebie po północy, Kobieta patrząca w przeszłość, Korowód, Drogeria w Nicei, Samotność i Przepowiednia II. Krytyka podkreślała, że w pracach tych różne elementy narracyjne funkcjonują w obrębie osobnych planów: przestrzennych, czasowych i niekiedy tematycznych. Nie brak w nich również wątków osadzonych w tradycji świata starożytnego i chrystianizmuDariusz Leśnikowski, Wstęp [w:] Andrzej Grenda, Firma Projektowo-Wydawnicza Jurczyk, Łódź 2001, str.