30 października 1914 został przydzielony do 23 pułku strzelców syberyjskich, z którym wyruszył na front zachodni I wojny światowej. Po kilku miesiącach pobytu na froncie zachorował, a po wyzdrowieniu został 25 kwietnia 1915 przydzielony do zapasowego batalionu karabinów maszynowych w Oranienbaumie. Tam od 4 sierpnia do 10 grudnia 1915 w Oficerskiej Szkole Strzeleckiej ukończył kurs samochodów pancernych. 25 lutego 1916 został przydzielony do 36 oddziału samochodów pancernych (). 9 marca 1916 został skreślony z ewidencji 37 pułku strzelców syberyjskich. 25 listopada 1916 awansował na sztabskapitana.
W 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji i został przydzielony do 8 pułku strzelców polskich. Wyróżnił się w nocy z 25 na 26 lutego 1918 w walce o wieś . Pod koniec lutego 1918 zdołał przyprowadzić 200 żołnierzy pułku do twierdzy Bobrujsk. Tam należał do funkcjonującej w korpusie Polskiej Organizacji Wojskowej, kierowanej Leopolda Lisa-Kulę. Po kapitulacji korpusu (21 maja 1918) razem z bratem opuścił twierdzę i przez Moskwę wrócił na Daleki Wschód, gdzie przebywali rodzice. W 1920 przyjechał do Polski i został wcielony do Wojska Polskiego.