W styczniu 1905 r. został zwolniony ze stanowiska w moskiewskiej policji i skierowany na front wojny rosyjsko-japońskiej, jednak w dniu planowanego wyjazdu ponownie stał się celem nieudanego zamachu, który przeprowadził 19-letni słuchacz szkoły handlowej Połtoracki. Według innego źródła zrezygnował ze stanowiska, gdy minister spraw wewnętrznych Piotr Swiatopołk-Mirski nie zgodził się, by policja użyła broni przeciwko demonstracjom, które w grudniu 1904 r. zorganizowali w Moskwie eserowcy. W styczniu 1905 r. Triepow w rozmowie z Mikołajem II sugerował, że władze rosyjskie powinny równocześnie pacyfikować ruchy społeczne i stopniowo odchodzić od samodzierżawia na rzecz monarchii konstytucyjnej.
Generał-gubernator petersburski Dwa dni po siłowym rozpędzeniu przemarszu robotników petersburskich, udających się z petycją do cara Mikołaja II (krwawa niedziela), Triepow został wyznaczony do objęcia stanowiska generał-gubernatora petersburskiegoMichał Heller: Historia Imperium Rosyjskiego, Warszawa 2009, s. 689.. Otrzymał nadzwyczajne pełnomocnictwa, obejmujące nadzór nad policją w całym Imperium Rosyjskim. W maju tego samego roku został zastępcą ministra spraw wewnętrznych, odpowiedzialnym za policję, a równocześnie dowodzącym Samodzielnym Korpusem Żandarmów.