Przyczynił się do podpisania przez Mikołaja II manifestu październikowegoA. Asher, The Revolution..., s. 228.. Wcześniej w rozmowie z carem stwierdził, że ustępstwa wobec społeczeństwa były koniecznością, gdyż publiczne dyskusje o możliwej reformie politycznej skłaniały Rosjan do dalszych protestów. Stwierdził też, że nie wierzył już w możliwość zdławienia niepokojów społecznych siłą. Sugerował carowi przekształcenie Rady Państwa w izbę wyższą parlamentu, „regulatora prac legislacyjnych” i staranne zbadanie przyczyn wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej. Po wysłuchaniu opinii Triepowa wahający się Mikołaj II postanowił opublikować manifest. Triepow był zdania, że publikacja manifestu będzie dla Rosji oznaczała początek nowego życiaA. Asher, The Revolution..., s. 229..
Po dymisji ze stanowiska Dmitrij Triepow odszedł ze stanowiska, gdy premierem Rosji został Siergiej WitteA. Asher, The Revolution..., s. 246-248.. Po dymisji został mianowany komendantem pałacu w Peterhofie. Faktycznie stał się osobistym sekretarzem cara i jednym z jego bliskich doradców, zachowywał znaczne wpływy na dworze. To on czytał carowi raporty premiera Wittego i kontrolował, które informacje docierały do caraA. Asher, The Revolution..., s. 246.. Kiedy w 1906 r.