Dawud Pasza, arab. داود باشا, gruz. დაუდ ფაშა (właściwie Dawid Manwelaszwili, gruz. დავით მანველაშვილი) (ur. 1774 w okolicach Tbilisi, zm. w czerwcu 1851 w Medynie) – osmański namiestnik Bagdadu w latach 1816 - 1831 i ostatni mamelucki władca Iraku.

Z pochodzenia był Gruzinem, który w dzieciństwie został porwany przez wojska osmańskie i sprzedany na targu niewolników, by ostatecznie trafić na dwór namiestnika Bagdadu (1780-1802). Tam przyjął islam i zdobył wszechstronne wykształcenie, przy czym stopniowo zyskiwał coraz większe zaufanie Sulajmana, który mianował go kolejno klucznikiem oraz strażnikiem pieczęci, by w końcu wydać za niego swoją córkę. Jakiś czas później został defterdarem, a kiedy władzę przejął syn Sulajmana (1812-1816), mianowany został na stanowisko , "co odpowiada mniej więcej marszałkowi lub ministrowi spraw wewnętrznych - praktycznie więc w jego ręce zostały przekazane sprawy państwa".