Konidia bez przegród, cylindryczne, elipsoidalne lub owalne, o barwie od szklistej do brunatnej z dwoma gutulami. Wnętrze pyknidium wypełnione śluzowatą substancją. Konidia sa wydzielane, gdy tkanki zarażone pasożytami zostaną wystawione na działanie wolnej wody lub wilgotnego powietrza w pobliżu punktu nasycenia.
A. quisqualis zimuje w postaci pyknidiów. Podczas opadów deszczu z dojrzałych pyknidiów wydzielają się konidia, które są rozprzestrzeniane poprzez rozpryski deszczu na kolonie mączniaka prawdziwego. Do infekcji potrzebna jest wolna woda, a infekcji sprzyjają wysokie temperatury (20–30 °C). W sprzyjających warunkach infekcja może nastąpić w czasie krótszym niż 24 godziny. A. quisqualis przenika przez ściany strzępek, konidioforów i niedojrzałych klejstotecjów, ale może nie być w stanie zainfekować dojrzałych kleistotecjów. Przez około 7–10 dni rozprzestrzenia się w strzępkach mączniaków, nie zabijając ich. Następnie rozpoczyna się proces tworzenia pyknidiów, który kończy się w ciągu 2–4 dni. Zainfekowane komórki mączniaków na ogół umierają wkrótce po rozpoczęciu tworzenia się pyknidiów. Konidia A. quisqualis uwalniane podczas kolejnych opadów deszczu powodują infekcje wtórne.