Do Niego zanoszą prośby ci, którzy przed Bogiem stają z prostotą dzieci, a przed światem z mieczem, by walczyć z wrogiem. Zawieszeni pomiędzy otchłanią a Królestwem Bożym, razem ze swą Królową błagają: stwórz w nas serce czyste – / Odnów w nas zmysły – z dusz wypleń kąkole / Złud świętokradzkich – i daj wiekuiste / Śród dóbr Twych dobro – daj nam dobrą wolę!
Przypisy . . .
Bibliografia
Kategoria:Polskie poematy d