Straty własne ograniczyły się do jednego zaginionego i ośmiu rannych.

Masakry na bagnach Prypeci

thumb|5 lipca 1941, okolice Orzysza. Heinrich Himmler przeprowadza inspekcję 1. pułku kawalerii SS. Na prawo od niego Hermann Fegelein, a na lewo – szef sztabu KRFSS . Podczas tej inspekcji kawalerzyści SS usłyszeli po raz pierwszy, że ich zadaniem będzie „usunięcie” Żydów z bagien Prypeci. Głównym zadaniem, dla którego Brygadę Kawalerii SS przerzucono na centralny odcinek frontu wschodniego, była pacyfikacja bagien Prypeci. Oficjalnie celem operacji było zabezpieczenie tej swoistej „ziemi niczyjej”, wyminiętej przez prące na wschód armie Wehrmachtu. W rzeczywistości głównym zadaniem okazała się likwidacja zamieszkujących na Polesiu społeczności żydowskich.

Pierwsza faza akcji eksterminacyjnej trwała od 30 lipca do 13 sierpnia 1941 roku i objęła zachodnią część Polesia. Wzięły w niej udział dwie konne grupy bojowe (Reitende Abteilungs), złożone odpowiednio z żołnierzy 1. i 2. pułku kawalerii SS. Nie działały one jako zwarta całość, lecz były podzielone na operujące samodzielnie szwadrony, które maszerując z zachodu na wschód, systematycznie „oczyszczały” miasta i wsie w wyznaczonych im strefach. Do największej masakry doszło w Pińsku, gdzie żołnierze 2.