Druga faza operacji objęła wschodnią część Polesia i rozpoczęła się 15 sierpnia. Na samym jej początku 2. pułk kawalerii SS stoczył z oddziałami Armii Czerwonej kilkudniowe walki o Turów. Następnie oba pułki kontynuowały marsz na wschód, dopuszczając się analogicznych zbrodni jak podczas pierwszej fazy operacji. O ile jednak wcześniej, po zachodniej stronie dawnej granicy polsko-radzieckiej, Żydzi byli zazwyczaj mordowani jako rzekomi „szabrownicy”, o tyle teraz żydowskie społeczności były eksterminowane pod pretekstem walki z partyzantką. Kawalerzyści SS wspólnie członkami innych niemieckich formacji wzięli m.in. udział w kilkudniowej masakrze w Bobrujsku, w trakcie której zamordowano około 7 tys. Żydów. Przeprowadzali także masowe egzekucje w innych miejscowościach, w tym w Starobinie, Mozyrzu i Petrykowie.

Pacyfikacja bagien Prypeci zakończyła się w połowie września. Według oficjalnego raportu sporządzonego przez Fegeleina, podczas obu faz operacji z rąk kawalerzystów zginęło łącznie 14 178 Żydów, 1001 partyzantów i 699 żołnierzy Armii Czerwonej, podczas gdy straty własne ograniczyły się do 17 zabitych, 3 zaginionych i 36 rannych. W rzeczywistości liczba zamordowanych była zapewne większa i mogła sięgnąć od 24 tys. do 30 tys. osób.