Feliks Kos herbu własnego (1570–1618) – kanonik warmiński, opat cystersów w Pelplinie.
Syn Mikołaja Kosa i Justyny, córki Feliksa Konarskiego. 1596 zapisał się do Kolegium jezuitów w Braniewie. Po dwuletniej nauce wyjechał wraz z bratem Andrzejem na studia zagraniczne. W 1598 wstąpił na uniwersytet w Ingolstadt, a w 1601 na Uniwersytet Padewski.
Po powrocie do Polski został sekretarzem Zygmunta III. Z racji tej funkcji w 1606, 1607, 1608, 1613, 1617 uczestniczył jako poseł królewski w sejmikach generalnych Prus Królewskich. Po śmierci Stanisława Reszki wybrano go w 1600 kanonikiem warmińskim, jednak wskutek procesu kanonicznego stanowiska nie objął (nominację papieską na to stanowisko otrzymał Wawrzyniec Koch). Kanonię warmińską otrzymał dopiero 26 marca 1610 po śmierci Tomasza Tretera, a zrezygnował z niej kilka miesięcy później, otrzymawszy z prezenty królewskiej godność opata pelplińskiego (14 czerwca 1610 wybrany przez konwent pelpliński).