thumb|Grób Tadeusza Ślaskiego na cmentarzu powązkowskim w Warszawie Tadeusz Ślaski, także Nieczuja-Ślaski (ur. 31 sierpnia 1894 w Warszawie, zm. 12 września 1966 tamże) – major Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, urzędnik, tłumacz przysięgły.
Życiorys Urodził się 31 sierpnia 1894 w Warszawie, ówczesnej stolicy Królestwa Polskiego, w rodzinie Władysława (1869–1931) i Natalii ze Śniechowskich (1874–1967). Kształcił się w Szwajcarii, gdzie w 1912 zdał maturę z odznaczeniem. W czasie wolnym od nauki pracował honorowo w Muzeum Narodowym Polskim w Rapperswilu. Następnie rozpoczął studia w Akademii Handlowej w Antwerpii. W 1914, po wybuchu I wojny światowej, wrócił do Warszawy. W 1915 przebywając na wakacjach na Ukrainie, wstąpił do armii rosyjskiej. W tym samym roku przeniósł się do Legionu Puławskiego, który następnie rozwinął się w Brygadę Strzelców Polskich, a później w Dywizję Strzelców Polskich. W czasie walk z Niemcami w 1915 i 1916 był dwa razy ranny. Przez cały czas ukrywał swoje wykształcenie w obawie, że zostanie przymusowo skierowany do rosyjskiej szkoły oficerskiej, a po jej ukończeniu pozbawiony możliwości powrotu do polskiej formacji wojskowej. Od 27 września 1917 służył w I Korpusie Polskim w Rosji. Walczył w szeregach 6 pułku strzelców polskich.