W 1993 otrzymała pierwszy w karierze medal igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów (w konkurencji pchnięcia kulą), w 1995 roku zaś po raz pierwszy w historii swych występów została medalistką igrzysk panamerykańskich.
Po ośmiu latach przerwy ponownie próbowała sił na igrzyskach olimpijskich. Na igrzyskach w Atlancie najlepszą z trzech prób był rezultat 58,48 m, z którym zajęła 8. miejsce w eliminacjach, ale ponownie nie zdołała awansować do finału. Nie weszła także do finału konkursu rzutu oszczepem rozgrywanych w ramach igrzysk olimpijskich w Sydney, w eliminacjach uzyskała rezultat 58,36 m, który dał jej 8. miejsce w grupie eliminacyjnej i 16. miejsce w gronie wszystkich lekkoatletek.
W 2002 roku sięgnęła po złoty medal igrzysk Wspólnoty Narodów, natomiast rok później pierwszy raz awansowała do finału mistrzostw świata, zajmując w tej fazie zmagań 8. miejsce. Była uczestniczką pierwszego w historii Światowego Finału IAAF, w ramach którego uplasowała się na 4. miejscu.