Po wkroczeniu Sowietów i rozwiązaniu AK wstąpił do organizacji podziemnej NIE, obejmując funkcję kierownika referatu organizacyjnego w Okręgu Lwów NIE. 3 marca 1945 r. aresztowany przez kontrwywiad radziecki "Smiersz" i osadzony w więzieniu we Lwowie. Ok. 25 maja tegoż roku zawieziony na “Proces Szesnastu”. Przebywał w więzieniach na Łubiance i Butyrkach, ale do rozprawy nie został dołączony. W połowie 1945 r. przewieziony z powrotem do więzienia we Lwowie, gdzie 15 września 1945 r. radziecki Trybunał Wojenny skazał go na karę śmierci, którą zamieniono na 20 lat pracy katorżniczej. Od lutego 1946 r. więziony był w łagrze w Workucie. Do Polski powrócił 21 czerwca 1957 r. Obronił pracę magisterską na Politechnice Warszawskiej. Pracował jako inżynier m.in. w Katowickim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego, Kopalni Węgla Kamiennego „Staszic”, Kopalni Węgla Brunatnego w Koninie oraz jako główny specjalista maszyn podstawowych w Zjednoczeniu Węgla Brunatnego we Wrocławiu. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Partyzanckim.