Irena Pelczarska (ur. 19 lutego 1911 w Krakowie, zm. 3 czerwca 1990 we Lwowie) – doktor medycyny, harcmistrzyni, polska działaczka społeczna i charytatywna, przewodnicząca komitetu parafialnego Katedry Lwowskiej.

W 1919 r. zamieszkała na stałe we Lwowie. W 1934 r. ukończyła studia medyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza, a w 1938 r. obroniła doktorat i podjęła pracę jako asystentka w klinikach uniwersyteckich. Pracowała też jako lekarz szkolny. Opiekę nad chorymi traktowała jako powołanie, angażując się w czasie okupacji sowieckiej i niemieckiej w działalność charytatywną. Była także harcmistrzynią Lwowskiej Chorągwi Harcerek. Prowadziła konspiracyjne kursy szkoleniowe i organizowała punkty sanitarne nie tylko we Lwowie, ale i w Przemyślu, Jarosławiu i Stryju, przygotowując harcerki do akcji "Burza". Po II wojnie światowej, mimo represji sowieckich wobec Polaków, którzy nie chcieli wyjeżdżać z Kresów Wschodnich, pozostała we Lwowie. Pracowała jako lekarz w klinice przeciwgruźliczej. Nadal też podejmowała wobec posługę wśród biednych, wyjeżdżając także poza miasto m.in. do Złoczowa. Współpracowała w tym zakresie z dr. Henrykiem Mosingiem, którego poznała w czasie studiów.