14 sierpnia jego doświadczenie okazało się niewystarczające, aby ta sama załoga odnalazła cel w Hamburgu.
Turę lotów bojowych zakończył 26 stycznia 1942 r., tego też dnia zdał dowództwo nad dywizjonem 300. Następnie objął stanowisko szefa wyszkolenia 18 Operational Training Unit. Po zakończeniu II wojny światowej nie zdecydował się na powrót do Polski i pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Pełnił funkcję dowódcy stacji RAF w Newton, 15 stycznia 1946 r. został dowódcą Polskiej Stacji Bombowej w Faldingworth. Po demobilizacji brał aktywny udział w życiu Polonii, był aktywnym działaczem Stowarzyszenia Lotników Polskich.
Zmarł 9 kwietnia 1982 r. w Nottingham i tam został pochowany. W późniejszym czasie jego prochy zostały sprowadzone do Polski i złożone w grobie rodzinnym w Jasienicy Rosielnej.
Ordery i odznaczenia Za swą służbę otrzymał odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 9033, Krzyż Walecznych czterokrotnie, Medal Lotniczy czterokrotnie, Polowa Odznaka Pilota, Distinguished Flying Cross.
Przypisy
Bibliografia