Efektem przeprowadzonej przez Zanno i jej zespół analizy filogenetycznej było umieszczenie wszystkich trzech taksonów w jednej, oddzielonej od pozostałych tyranozaurów grupie.

Szczegółowa analiza filogenetyczna przeprowadzona przez zespół Marka Loewena, towarzysząca opisowi Lythronax z 2013, oparta na 303 czaszkowych i 198 pozaczaszkowych cechach, pozwoliła umieścić go w podrodzinie tyranozaurynów. Lythronax stanowił grupę siostrzaną dla kladu obejmującego występujące w mastrychcie taksony tarbozaura i tyranozaura, a także późnokampańskiego Zhuchengtyrannus. Był bliżej spokrewniony z tą grupą, niż z młodszymi taksonami, takimi jak Teratophoneus i daspletozaur, z którymi łączy go pewne podobieństwo.