Pentapantopus – wymarły rodzaj stawonogów z gromady kikutnic. Obejmuje tylko jeden opisany gatunek, Pentapantopus vogteli.
Taksonomia i ewolucja Rodzaj i gatunek typowy opisane zostały po raz pierwszy w 2013 roku przez Gabriele Kühl, Markusa Poschmanna i Jesa Rusta na łamach „Geological Magazine”. Opisu dokonano na podstawie dwóch datowanych na wczesny esm w dewonie skamieniałości odnalezionych w formacji Kaub na terenie nieczynnego kamieniołomu Obereschenbach koło Bundenbachu w niemieckich górach Hunsrück. Holotyp i paratyp znajdują się na jednej płycie wraz z dwoma mniejszymi kikutnicami i liliowcem. Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego πέντε (pénte), oznaczającego „pięć”, oraz nazwy rzędu Pantopoda. Epitet gatunkowy nadano na cześć Hansa Vogtela, odkrywcy licznych skamieniałości.
Według autorów oryginalnego opisu zredukowany odwłok i pięć par odnóży krocznych wskazują, że Pentapantopus należał najprawdopodobniej do grupy koronnej kikutnic (zwłaszcza ta ostatnia cecha nie jest znana u żadnych ich taksonów uznawanych za bazalne), aczkolwiek spłaszczenie odnóży przywodzi na myśl Nectopantopoda lub Palaeoisopoda, a niekompletność okazu i niejasność co do jego stadia rozwojowego nie pozwala na pewne umieszczenie omawianego rodzaju na drzewie rodowym kikutnic.