Od 7 października 1970 do 14 października 1972 kierował operą Teatru Narodowego w Pradze. Funkcję tę pełnił jako pierwszy w historii felietonista muzyczny. Od 15 października 1972 do 31 grudnia 1973 był w tej instytucji dramaturgiem. W 1974 przeszedł na emeryturę, nadal działając jako dramaturg dla Teatru Narodowego. W ostatnich latach życia zyskał dużą popularność dzięki występom telewizyjnym. Znaczną oglądalność notowały jego programy popularyzatorskie „Obrazy z historii muzyki czeskiej” i „Narracje profesora Holzknechta”.
Był biografem Jarosłava Ježka, z którym się przyjaźnił i którego dzieła interpretował. Inne osoby, których biografie napisał, to m.in. Bedřich Smetana, Ema Destinnová, Iša Krejčí, Bohuslav Martinů, Maurice Ravel, Franz Schubert oraz Claude Debussy.
Pochowany jest na Cmentarzu Olszańskim w Pradze (kwatera IX, 4, 319). Upamiętnia go tablica pamiątkowa z popiersiem na praskim Josefovie (ul. Široká 56/10).
Galeria
Przypisy
Kategoria:Czescy pianiści Kategoria:Czescy działacze społeczni Kategoria:Czescy urzędnicy Kategoria:Czescy prawnicy Kategoria:Czescy felietoniści Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Karola Kategoria:Absolwenci Konserwatorium w Pradze Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Olszańskim w Pradze Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1988