Krytyka Wątpliwości wobec antropomorficznej koncepcji, według której grzesznicy doznają kary Bożej (opartej na założeniu, że człowiek nie jest w stanie w pełni zrozumieć Bożych działań, a Bóg nie jest ograniczony ludzkimi kategoriami sprawiedliwościGrzegorz Szamocki, Dominika Pietkiewicz: „Boża odpłata według Koheleta”, Studia Gdańskie, 2009, s. 94.), wyrażane są wielokrotnie w Księdze Koheleta, m.in. w wersecie 8,14:

Tradycyjna nauka o Bożej odpłacie, obecna w Starym Testamencie, jest również poddana refleksji w Księdze Hioba. Tam przedstawiona zostaje jako stanowisko Elifaza – jednego z przyjaciół Hioba – który głosi klasyczną tezę o Bogu karzącym grzeszników już za życia. Tymczasem sama księga przypisuje źródło cierpienia ludzi sprawiedliwych działaniu Szatana. W Hi 4,7–9 Elifaz mówi:

Współcześnie koncepcja odpłaty bywa interpretowana jako przejaw hipotezy sprawiedliwego świata – błędu poznawczego polegającego na tendencji do wierzenia, że świat funkcjonuje według zasady sprawiedliwości i że każdy otrzymuje to, na co zasługuje. Zobacz też