do kościoła w Wawiórce dostarczono kopię „Manifestu Rządu Tymczasowego prowincjonalnego na Litwie i Białej Rusi, działającego w imieniu Rządu Narodowego Polskiego”, ogłaszającego wybuch powstania styczniowego z nakazem ogłoszenia tekstu dokumentu „przez miejscowego kapłana (...) z ambony zgromadzonemu ludowi".
Ksiądz Rajmund Ziemacki osobiście odczytał manifest, mimo że 27 stycznia 1831 roku odprawienie mszy św. i obowiązek odczytania proklamacji, przypadał młodemu wikaremu.
Ks. Ziemacki został niezwłocznie aresztowany, dostarczony do Wilna i osadzony w więzieniu znajdującym się w murach klasztornych przy Kościele pw. św. Ducha w Wilnie po czym stanął przed sądem. Wraz z ks. Ziemackim, „za odczytanie podburzającego manifestu i podżeganie włościan do powstania'” na karę śmierci sąd skazał jeszcze co najmniej cztery osoby, w tym dwóch księży i organistę.
Sprawę przypieczętował generał-gubernator Michaił Murawjow, powszechnie znany pod przydomkiem „Wieszatiel”. Stwierdził, że nie widzi dostatecznych powodów dla ułaskawienia oskarżonego i rozkazał „spełnić wyrok nad Ziemackim podług orzeczenia sądu wojennego, tj. ukarać go śmiercią przez rozstrzelanie (...) publicznie na jednym z placów wileńskich”.