thumb|Upamiętnienie 20 OTU w bazie RAF Elgin Ten system sprawdził się już wkrótce i spowodował, że w okresie bitwy do Anglię do jednostek bojowych przydzielano pilotów mających doświadczenie w pilotowaniu maszyn wykorzystywanych w działaniach bojowych. W późniejszym okresie liczba OTU sukcesywnie rosła; do kadry instruktorskiej przydzielano lotników, którzy zakończyli turę lotów bojowych i korzystali z odpoczynku operacyjnego. Pozwalało to na przekazywanie szkolonym pilotom praktycznych umiejętności i doświadczeń wyniesionych z działań bojowych. Szkolenie trwało od 8 do 24 tygodni, w zależności od rodzaju lotnictwa.

Personel Bomber i Coastal Command trafiał do OTU na dziesięciotygodniowe przeszkolenie, podczas którego następowało tworzenie załóg bombowców i ich zgrywanie bojowe. Załogi będące na etapie szkolenia były, w wyjątkowych sytuacjach, kierowane do misji bojowych o szczególnym znaczeniu. Miało to miejsce m.in. podczas nalotu tysiąca bombowców na Kolonię w maju 1942 r. OTU dysponowały jedynie maszynami dwusilnikowymi, dlatego też dalsze przeszkalanie załóg na maszyny czterosilnikowe odbywało się w Heavy Conversion Units (HCU).