Po upewnieniu się o śmierci brata Antoniego, który zginął w masowej egzekucji w powstaniu warszawskim, wyjechał do Koszalina. Zamieszkał w Karlinie. Nie skorzystał z amnestii w 1947 roku i nie ujawnił swojej działalności konspiracyjnej. Zatrzymany został w październiku 1950 roku pod zarzu­tem przynależności do NSZ. Trafił do aresztu w Białymstoku, gdzie był przesłuchiwany. Mimo sporządzonego aktu oskarżenia Wojskowy Sąd Rejonowy w Białymstoku umorzył sprawę w 1951 roku. Nestorowicza zwolniono 14 września 1951 roku. Powrócił do Karlina. Pracował kolejno w: Oddziale Pomia­rów Rolnych Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium WRN w Koszalinie i Za­kładzie Energetycznym w Białogardzie. Na emeryturę przeszedł w 1958 roku. Był czynny zawodowo jeszcze do wiosny 1964 roku, pracując jako geodeta.

Zmarł w szpitalu w Bia­łogardzie 9 paź­dziernika 1969 roku. Został pochowany na cmentarzu na ul. Parkowej w Karlinie.

Upamiętnienie W Karlinie na domu podpułkownika odsłonięto 3 marca 2023 pamiątkową tablicę. Odnowiono również żołnierski nagrobek.