Podstawki cylindryczne, 7–10 × 1,5–4 μm lub 20–25 μm × 4–5 µm, 6–8 zarodnikowe z bardzo krótkimi, ledwo widocznymi sterygmami. Ściana perydium zbudowana z komórek zaokrąglonych do kulistych.
Występowanie i siedlisko Podano występowanie pękacza gruszkowatego w Europie i Ameryce Północnej. W Polsce do 2003 r. podano trzy stanowiska, w 2010 następne. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. Znajduje się na czerwonych listach również w Niemczech, Słowacji, Czechach i Austrii. Jest rzadki, ale także łatwy do przeoczenia w terenie ze względu na swoje niewielkie rozmiary. Wydzielany zapach padliny jest słaby i też możliwy do przeoczenia.
Grzyb naziemny lub półpodziemny, w Polsce notowany w lasach mieszanych wśród opadłych liści na wapiennym podłożu. Występuje także w zaroślach, na próchnicy, poboczach dróg, składowiskach drewna. Rozwija się na zgniłym drewnie drzew liściastych i iglastych. Prawdopodobnie jest saprotrofem. Owocniki tworzy od wiosny do wczesnego lata i w tym samym miejscu może pojawiać się przez wiele lat.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Phallogastraceae