18 Znamiensko-Budapesztański Korpus Pancerny odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru, Orderem Suworowa i Kutuzowa (ros. 18-й Знаменско-Будапештский Краснознамённый орденов Суворова и Кутузова танковый корпус) – jednostka pancerna Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej.
Formowanie Korpusu rozpoczęto na podstawie dyrektywy z 23 czerwca 1942 roku. W działaniach bojowych prowadzonych przeciw armii niemieckiej dowodzony był przez gen. mjra Iwana Czerniachowskiego. 16 Korpus Pancerny pozostawał w odwodzie Naczelnego Dowództwa Armii Czerwonej i 1 lipca 1942 posiadał na wyposażeniu 181 czołgów.
Następnie 18 KPanc. był podporządkowany dowództwu 2 Frontu Ukraińskiego, prowadząc działania bojowe na jego korzyść. Jego szlak bojowy prowadził z Woroneża m.in. przez: Charków, Timișoarę, Budapeszt i Wiedeń, a zakończony został w rejonie Amstetten.
Dowództwo korpusu Dowódcy: gen. mjr Iwan Czerniachowski (15.06.1942 – 24.07.1942), gen. mjr Iwan Korczagin (04.08.1942 – 06.09.1942), gen. mjr Borys Bacharow (20.09.1942 – 25.07.1943), gen. mjr Kuźma Tryfanow (10.09.1943 – 18.10.1943), płk Aleksandr Firsowicz (17.10.1943 – 23.12.1943), gen. mjr Wasilij Połozkow (09.02.1944 – 28.08.1944), gen. por.