XX wieku, w stylu funkcjonalizmu; jest to obiekt murowany z cegły i tynkowany, pięciokondygnacyjny, zwieńczony płaskim dachem; środkowa część fasady jest lekko cofnięta od pierzei ulicy; charakterystycznym elementami budynku są jego balkony oraz zaokrąglony narożnik, a dodatkowo okna budynku są ułożone w pasy na gzymsach i na skrajach fasady znajdują się ryflowane pionowe pasy, Dom mieszkalny Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ul. PCK 9 / H. Jordana 6 / M. Skłodowskiej-Curie 27 i 29) – z lat 1938–1939 w stylu funkcjonalizmu; charakteryzuje się ciężką i masywną architekturą, z mocnym rytmem wielkich brył; ich układ tworzy dziewięciokondygnacyjny korpus główny, od którego wysuwają się cztery pięciokondygnacyjne ryzality, Zabytkowa kamienica – dom Wędlikowskich (ul. PCK 10) – z lat 1937–1939 w stylu funkcjonalizmu; projektu Stanisława Gruszki; jest to obiekt murowany z cegły i żelbetu, tynkowany i pięciokondygnacyjny; zwieńczony jest stropodachem krytym papą; południowa elewacja jest pięcioosiowa, z trójosiowym ryzalitem, do którego od zachodu przylegają balkony; zachodnia elewacja jest sześcioosiowa, z balkonami w północnej i środkowej części; obie elewacje łączy zaokrąglony narożnik, a charakterystycznym elementem są pasy okienne – ułożone poziomo naprzemiennie jasne i ciemne pasy z elementami czerwieni;