Rozmieszczenie geograficzne Uistiti biała jest endemitem Brazylii. Dawniejsze źródła podawały, że występuje na południe od Rio Cupari, sięgając prawego brzegu Rio São Benedito na południu, na wschód od Rio Tapajós. Nowsze podają, że zamieszkuje południowy zachód stanu Pará, na wschód od Rio Tapajós, ale też w Jacaréacanga na prawym brzegu Rio São Benedito, wzdłuż drogi Santarém-Cuiabá na południe od Rio Jamanxim, sięgając na wschodzie Rio Curuá, jednak zapewne nie na jej wschodnim brzegu, gdzie żyje uistiti parańska. Populacja z międzyrzecza Tapajós–Jamanxim należy raczej do Mico munduruku. Zasięg występowania wynosi 20 000 km², z czego obszar zajmowany 2000 km².
Ekologia Siedliskiem uistiti białej są nizinne lasy deszczowe. Preferuje lasy wtórne i skraje lasów. Zagęszczenie wynosi od 1,9 do 3,81 grupy na km² i między 6,89 a 8,44 osobnika na km² w sześciu zbadanych lokalizacjach. Istnieją obserwacje wskazujące na największą liczebność gatunku w zdegradowanych bądź wtórnych lasach.
Pazurkowcowate żywią się owocami, kwiatami, nektarem, gumami i sokami roślinnymi, lateksem, płazami bezogonowymi, jaszczurkami, owadami, pająkami, ślimakami.